Karen de Koning - professionele en betaalbare boekhouding en loonadministratie

De Lier – Orde scheppen in uw administratie is een passie van Karen de Koning. ‘Wie zijn boekhouding niet op orde heeft, kan tegen problemen aanlopen bij de Belastingdienst,’ aldus Karen. ‘Ook kan het gebeuren dat ondernemers of particulieren geld mislopen, omdat ze niet op de hoogte zijn van subsidiemogelijkheden en toeslagen. Het voeren van een goede boekhouding en administratie legt niet alleen de basis voor de voortgang van een bedrijf, maar is ook belangrijk voor particulieren.’

Een paar voordelen op een rijtje
Op de vraag aan welke voordelen ondernemers en particulieren dan bijvoorbeeld moeten denken, geeft ze enthousiast een opsomming: ‘Voor bedrijven wordt per 1 januari 2012 een 3e subsidie voor innovatie ingevoerd, namelijk de “RAD” Research and Development Aftrek. Ook kunnen werkgevers een subsidie krijgen als ze een oudere, arbeidsgehandicapte of een langdurig werkloze werknemer in dienst nemen. Dan zijn daar nog de afvalstoffen- en de grondwaterbelasting die per 1 januari 2012 worden afgeschaft. En de verpakkingsbelasting wordt per 1 januari 2013 afgeschaft. Dat zijn allemaal zaken waar bedrijven van kunnen profiteren. Voor particulieren kijk ik bijvoorbeeld naar de Toeslagenwet. Deze vult uitkeringen aan tot het sociaal minimum als het totale inkomen van de uitkeringsgerechtigde en eventuele partner daaronder ligt. Ook werklozen adviseer ik over financiële aspecten waar ze gebruik van kunnen maken. Veel mensen weten niet, dat wanneer zij niet in staat zijn een belastingaanslag te betalen, deze onder bepaalde voorwaarden geheel of gedeeltelijk kan worden kwijtgescholden door gemeente of Belastingdienst. Ik help hen graag voor een mild tarief hierin de weg te vinden. Overigens reken ik voor bedrijven ook een redelijk tarief. Ik hoef geen kosten door te berekenen voor de huur van een kantoor, want ik werk zowel vanuit mijn eigen woning als bij ondernemers op het bedrijf, of ik kom thuis langs bij particulieren.’

Ervaring en informatie
Karen de Koning werkt al 18 jaar in de administratieve en boekhoudkundige sector. Zij is in het bezit van het MBA-diploma (Moderne Bedrijfsadministratie), het Praktijkdiploma Belastingrecht, het Praktijkdiploma Loonadministratie en het diploma Houder Administratiekantoor. Zij is tevens in te huren voor een second opinion ten aanzien van de wijze waarop uw boekhouding tot nu toe gevoerd is. Ook helpt zij administratiekantoren met het overbruggen van periodes, waarin sprake is van een tijdelijk of langdurig personeelstekort.
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Karen de Koning via e-mail karen14@caiway.nl of telefonisch: 06-22 18 11 10. (Joke Wageveld) © 2011 Tekstbureau Westland

Jubileumconcert Concordia Monster

Wijnand en Ineke Lock: ‘Het wordt een waar spektakel in Sporthal De Wielepet’

Monster - Komende zaterdag 26 november staat sporthal De Wielepet op zijn kop. Zeker weten. Daar namelijk (aanvang 20.00 uur, kaartjes kosten 10 Euro en zijn verkrijgbaar aan de zaal, in de voorverkoop of via www.cm2.nl) viert de Christelijke muziekvereniging Concordia Monster, oftewel CM2, met een spetterend jubileumconcert dat de vereniging dit jaar negentig jaren oud is geworden.

Kwiek
En het goede nieuws daarbij is dat de kwieke bejaarde nog in goede gezondheid verkeert. Zoveel wordt wel duidelijk uit het gesprek dat we hadden met twee buitengewoon actieve “Concordianen”, Ineke en Wijnand Lock uit Heenweg. Zij bestuurslid, hij trombonist in het orkest en lid van de jubileumcommissie. Wel zijn er wat zorgen over de aanwas van jeugd en de opdrogende subsidiestroom vanuit de gemeente Westland, maar over het algemeen heeft de Monsterse muziekvereniging haar zaakjes nog goed voor elkaar. Daar zijn leden als het echtpaar Lock mede verantwoordelijk voor. Beide liefhebbers van harmoniemuziek steken dan ook heel wat vrije uurtjes in CM2.

Nederbeat
Wijnand Lock (58) geboren Monsternaar, kreeg de harmoniemuziek met de paplepel naar binnen gegoten. ‘Mijn vader was toen ik heel klein was een, zeg maar, vooraanstaand actief lid van Concordia. Hij gaf muziekles aan huis. We waren nogal klein behuisd en die lessen vonden altijd wel ergens in huis plaats waardoor je elke noot ervan kon horen. Was geen ontkomen aan. Stimuleerde bij mij wel op de een of andere manier een sluimerende interesse in musiceren. Toch heeft mijn vader nooit druk uitgeoefend dat ik ook lid moest worden van de vereniging. Op mijn 16e stapte ik in een bandje. Ik had gitaar leren spelen en we vertolkten voornamelijk wat progressievere muziek maar ook nummers van bekende Nederbeat groepen uit die tijd. Ik noem Golden Earring, Shoes, Q 65, dat werk.

Op de hoogte
Mijn interesse in muziek is en was dus toen ook al tamelijk breed. Ik heb en had waardering voor harmoniemuziek maar ook voor klassieke muziek. Ik zal een jaar of 17, 18 zijn geweest toen ik een keer na een concert van Concordia besloot dat de trombone wel wat voor mij was. Ik heb me toen niet veel later aangemeld als lid. Met wat tussenpozen, ik heb nog een tijdje fanatiek op redelijk niveau aan wielrennen gedaan, ben ik alles bij elkaar toch al wel zo’n vijfentwintig jaar verbonden aan CM2. ‘Ook toen we buiten het Westland gingen wonen bezocht ik trouw de uitvoeringen en was steeds op de hoogte over het reilen en zeilen bij Concordia,’ vertelt hij. Weer terug in het vertrouwde Westland was het zich weer aanmelden als lid een van de eerste dingen die de amateur trombonist dan ook deed. Al snel was hij weer trouw iedere week te vinden in gebouw Irene in Ter Heijde aan Zee, waar de repetities van CM2 plaatsvinden.

Eerste viool
Ineke is een heel ander verhaal. ‘Ik ben veel later lid geworden van Concordia dan mijn man. Maar wel veel eerder begonnen met musiceren. Zat zo. Van mijn achtste tot mijn twaalfde zat ik samen met een vriendinnetje op blokfluitles. Na drie weken was ik dat al zat maar ik mocht er niet mee stoppen van mijn moeder. Ik ben daarna echter nooit bij een orkest gegaan. Al toen we getrouwd waren, kwam ik in het kielzog van Wijnand uiteindelijk bij Concordia terecht. Maar, daar ben ik het enige niet spelende lid. Als men mij vraagt waarom, dan zeg ik altijd ‘ik speel thuis altijd al de eerste viool en dat vind ik genoeg’. Ik heb naast mijn bestuursfunctie bij CM2 nog zoveel andere bezigheden, een drukke baan en vele interesses, dat meespelen in het orkest er maar een beetje bij zou hangen en daar houd ik niet van. Dat wil ik een orkest niet aandoen.’

Koraal
Negentig jaar geleden op 21 september 1921 werd muziekvereniging Concordia opgericht als een harmonieorkest op Protestants-christelijke grondslag. In de loop der jaren is dat signatuur mede als gevolg van de toenemende ontkerkelijking wel wat minder belangrijk geworden. De leden zijn anno nu niet meer per definitie lid van een kerkgenootschap. Is er desondanks nog iets van de Christelijke achtergrond te vinden bij Concordia? Wijnand Lock knikt instemmend: ‘Jazeker, we beginnen elke repetitie nog altijd met een koraal, een Protestants kerklied. Om in te spelen, warm te spelen. Een goede traditie die we nog steeds in ere houden. In vroeger jaren openden en sloten we de repetities met gebed maar daar zijn we een handvol jaren geleden met instemming van alle leden mee gestopt. Ook verlenen we gedurende het jaar met enige regelmaat onze medewerking aan speciale kerkdiensten. Er zijn dus nog steeds wel ‘lijntjes’ maar inderdaad niet meer zo strikt als vroeger.’

Ups en downs
De geschiedenis van het Monsterse muziekgezelschap is er één van ups en downs. Sterke jaren werden afgewisseld met magere. Eén van de dieptepunten was natuurlijk de bezettingstijd gedurende de Tweede Wereldoorlog. Toen was musiceren niet mogelijk. ‘Concordia lag gedurende die tijd op z’n gat,’ aldus Ineke Lock. ‘De bezetter aasde op het instrumentarium, maar dat lag veilig verstopt bij de notabelen van het dorp op hun zolders opgeslagen. Na de bevrijding werd de draad weer opgepikt.’ Niet dat er daarna geen problemen meer waren. Ook in de jaren vijftig ging het niet allemaal, om in muziektermen te blijven, ‘crescendo’. Rolden de leden nog regelmatig spreekwoordelijk over straat vanwege diverse meningsverschillen die gelukkig allemaal “na een glas en een plas” ook weer werden opgelost. ‘Typisch Concordia, die ups en downs,’ vervolgt Ineke Lock. Kom je ook tegen bij het orkest. Soms spelen ze de sterren van de hemel en is de klankkleur van het orkest fantastisch, als enig niet spelend lid mag ik dat zeggen, aan de andere kant is soms de motivatie en de inzet ver onder de maat en klinkt het voor geen meter.’

Twee namen
De oplettende lezer is het wellicht al opgevallen. We hebben het in dit artikel over zowel Concordia als over CM2. Hoe zit dat, twee verenigingen voor één geld? Wijnand Lock legt het uit. ‘Dat CM2 is ontstaan rond het 75 jarig jubileum in 1995. Er was een stroming die de officiële naam Christelijke Muziekvereniging Concordia Monster wat te lang en iets te oubollig vond. Er is toen een nieuw logo ontworpen en de naam werd ingekort tot CM2, twee keer c, twee keer m kwadraat. Sindsdien gebruiken we de oude en de nieuwe naam door elkaar heen, geen punt. Zowel in de muziekwereld als in het Westland weten de meeste mensen wel dat met Concordia (naam uit het Latijn, betekenis “eendracht”) en CM2 hetzelfde harmonieorkest wordt bedoeld.’

Time Flies
Terug naar het jubileumconcert van aanstaande zaterdag. Het echtpaar Lock gaat er nog eens goed voor zitten. Wijnand: ‘Ja dat belooft echt iets heel speciaals te worden. Er wordt niet alleen gemusiceerd door Concordia maar ook door de band F. Daarnaast verlenen dansschool Maik van Leeuwen en toneelvereniging De Plankeniers hun medewerking aan een geweldige jubileumshow die als titel “Time flies when you’re having fun” heeft. Een programma waarin we in vogelvlucht de afgelopen negentig jaren de revue laten passeren. We hopen op een goed gevulde Wielepet waar we meer mensen kwijt kunnen dan in onze vaste speelplek de Noviteit. Er is plek voor meer dan driehonderd bezoekers, die dan nog steeds ruim kunnen zitten is ons verzekerd. Het programma is heel gevarieerd, voor iedereen wat. Zowel de dansers, de toneelspelers van de Plankeniers als de leden van de band F zijn razend enthousiast over de show.’

Band F
Ineke vult aan: ‘Ja, helemaal waar en weet je wat ook zo leuk is? Speciaal voor jongeren, de deelname van Band F, rockhelden in opkomst. Ze zijn afkomstig uit Den Haag, ooit begonnen als schoolband op het ISW. Het normale repertoire van Band F bestaat uit cross-over rock rap en funk, Band F speelt in de finale een paar nummers samen met het orkest. Een heel aparte combinatie. Bij het repeteren kwam al duidelijk naar voren: het klinkt geweldig. Echt een aanrader om naar te komen kijken en luisteren. En dat niet alleen voor onze eigen vaste CM2 aanhang maar ook voor de fans van band F en de aanhangers van dansschool Maik van Leeuwen en toneelvereniging De Plankeniers. De leden van Concordia en zeker de jubileumcommissie mogen wat mij betreft nu al trots zijn op wat ze tot stand hebben gebracht. Alleen al voor al hun inspanningen verdienen ze al een volle zaal.’ Waarvan akte. (Cent Wageveld) © 2011 Tekstbureau Westland

Westland spint, of spinned…

Westland - Het uit het Engels afkomstige woord ‘spinning’ komt zelfs voor in het Van Dale woordenboek met de betekenis ‘het trainen op een hometrainer begeleid door muziek’. Of je het vervolgens mag vervoegen als 'ik spin – jij spint – hij spint etc.’ vermeldt de site van Van Dale niet, maar neemt u maar gerust aan dat we er in het Westland wel raad mee weten. Er valt met Westlanders in ieder geval goed garen te spinnen, zo bleek het afgelopen weekend. Allereerst was daar afgelopen zaterdag de spinningmarathon voor de Stichting Nicolette in de verpakkingshal van de Fa van Geest International op het terrein van Westerlee. Vanaf 13.30 uur ’s middags werden daar 70 spin-fietsen bezet door zich in het zweet spinnende mannen en vrouwen. Een gemêleerd gezelschap, jong, oud, ervaren spinners, oude spinsters, van alles was er naar de Westerlee gekomen om zich voor het goede doel in het zweet te spinnen. Neem nou Mevlut, in het dagelijks leven actief in één van de kassen van Westland. Als invaller voor een geblesseerde deelnemer stapte hij vol zelfvertrouwen op de spinfiets. Zijn dochter was ook mee. Voor de zekerheid, want dat ‘vaders’ het een uur zou volhouden, daar was ze nog niet zo zeker van. Kon zij het van hem overnemen. Mis, helemaal mis. Mevlut hield zich prima staande, deed braaf wat de voorfietser wilde, zijn korte benen maalden in een indrukwekkend tempo in het rond en na zestig minuutjes keihard spinnen stapte hij fris, vrolijk en fruitig van zijn fietsje. ‘Helemaal goed,’ glimlachte hij, lurkend aan een flesje energiedrank en met een vrolijk ‘nog een best weekend allemaal’ verliet hij de Van Geest International spinninghal om thuis lekker te gaan douchen na een geslaagde middag voor het goede doel. En zo verging het menig deelnemer. Ieder uur werden ze afgelost door een volgende ploeg. De deelnemers betaalden 25 euro per uur voor de stichting Nicolette die zich inzet initiatieven te stimuleren die de geestelijke en lichamelijke gezondheid en kwaliteit van kinderen met een beperking in het Westland bevorderen. Nagenoeg alle hometrainers waren tot en met 18.30 uur bezet.

Olympus ‘70
In het Intergreen Athletic House van Olympus ’70 stonden zo’n 60 hometrainers klaar vanaf 15.00 uur diezelfde middag. De startblokken mochten dit weekend in het voorraadhok blijven, want de atleten van Olympus en hun vriend(inn)en bestegen deze middag de hometrainers tijdens de AH Koornneef Spinningmarathon. De jeugd nam de ‘aftrap’ en werd afgelost door ouderen die zich onder de bezielende aanwijzingen van trainers tot grote hoogten en diepe dalen lieten leiden als ware het een training voor de Tour de France. Ook sponsor Edward Koornneef bevond zich onder de deelnemers die zich sterk maakten voor de inrichting van de indoorhal. De accommodatie voldoet aan de eisen van de Atletiekunie voor nationale en internationale wedstrijden. Aan de inrichting moet echter nog het nodige gedaan worden. Door de enthousiaste deelname van de sportliefhebbers is men weer een stapje verder voor de realisatie van een verspring- en een hoogspringsegment, alsmede een polsstokhoogsegment. Ook moet de indoorbaan van een nieuwe toplaag voorzien worden voor de sprintnummers. Na afloop van de AH Koornneef Spinningmarathon werd een overheerlijke pastamaaltijd geserveerd waarbij nog gezellig nagepraat werd. Beide evenementen kunnen terugkijken op een geslaagde, actieve zaterdag met enthousiaste deelnemers en organisatoren die zich als een spin in het web bewogen tussen alle spinnende sportievelingen. (Joke Wageveld)
© 2011 Tekstbureau Westland

Naaldwijkse Winkeliers Federatie verontrust over bouw Bleizo

Westland - Afgelopen woensdag sprak voorzitter van de Naaldwijkse Winkeliers Federatie, Aart den Haan, zijn zorgen uit over de plannen die er liggen voor de bouw van Factory Outlet Bleizo in Zoetermeer. Tijdens een vergadering in winkelcentrum De Tuinen kregen de leden van de federatie uitleg over de mogelijke gevolgen voor omliggende winkelcentra door Marcel Evers van brancheorganisatie voor wonen, mode, schoenen en sport CBW MITEX.

Gebouwd voor leegstand
Evers onderbouwde zijn betoog met de uitkomst van een retail onderzoek dat is gericht op ontwikkelingen tot 2020. Het winkelstraatbeeld verandert in een rap tempo. In het eerste halfjaar van 2011 is er 190.000 vierkante meter nieuwe winkelruimte opgeleverd, terwijl er 185.000 m2 leeg is komen te staan. Het onderzoek toont duidelijk dat er gebouwd is voor leegstand. Tegelijkertijd zijn de opbrengsten per vierkante meter met 10 procent gedaald. De bestedingen van de consument staan nog jaren hierna onder druk door de economische situatie. Nederland consumindert en houdt de hand op de knip. Ook verandert de samenstelling van de Nederlandse bevolking; deze groeit niet meer overal en in sommige plaatsen is zelfs ‘krimp’ ontstaan. Het aantal 65-plussers neemt toe met 33%, óók onder winkeliers. Tussen nu en 5 jaar wil 35 procent van hen hun winkel verkopen. Evers wees op de internetwinkels die ook omzetten van de winkeliers hebben afgeknabbeld. Het is dus de vraag of de bouw van een Factory Outlet in Zoetermeer wel zo verstandig is. Men vreest voor het voortbestaan van de huidige winkels, die het nu al moeilijk hebben.

Winkels in Westland krijgen het moeilijk
Momenteel zijn er in Nederland drie Factory Outlet Centers: Lelystad, Roermond en Roosendaal. Deze centra trekken klanten uit de steden met het toverwoord ‘Leisure’. Lekker een dagje uit en met tassen vol voordelige kleding, schoenen en modeartikelen de Factory verlaten. Factory Outlets zijn bedoeld om overtollige voorraden van fabrikanten te verkopen, evenals artikelen waar een productiefoutje inzit. ‘Hier berust geen enkele handhaving op,’ aldus Evers. ‘Er wordt zelfs steeds meer op geproduceerd.’ De aanwezigheid van Factory Outlers heeft geen aanzuigende werking voor winkels in de binnensteden zoals men vroeger veronderstelde. Er is zelfs al een negatieve spiraal ingezet, immers vroeger mochten modezaken niet in de periferie gevestigd worden en nu ineens wel. Onderzoek wijst uit dat winkels die gevestigd zijn binnen een half uur rijden van een Factory Outlet, het erg moeilijk krijgen. Dat betekent concreet dat Westland zal lijden onder de bouw van Bleizo.

Protest tegen bouw Bleizo
CBW MITEX heeft de kritiek op de kaart gekregen bij de Provincie. De Kamer van Koophandel en gemeenteraden van Zoetermeer en Lansingerland hebben zich ‘voorlopig positief’ uitgesproken, omdat de bouw van Bleizo werkgelegenheid zal scheppen voor de bouwsector. Allerlei belangenverenigingen sluiten zich echter inmiddels aan bij het protest tegen de bouw van Bleizo. Ook Gerrit Prins, voorzitter van het MKB Westland, sprak over een zorgwekkende ontwikkeling: ‘Er spelen meerdere belangen. Wij volgen de ontwikkeling en hier is aandacht voor.’

Koopstroomonderzoek
Op 23 november komt het resultaat van het koopstroomonderzoek uit. Dit voorspelt vernietigende cijfers waaruit blijkt dat Nederland niet op de bouw van een vierde Factory Outlet zit te wachten. Voorzitter Aart den Haan van de NWF zal zijn leden per e-mail in de gelegenheid stellen te melden of ze voor of tegen de bouw van de Factory Outlet zijn. Ook gaat hij andere middenstandverenigingen hierbij betrekken, omdat de bouw van Bleizo nog geen gelopen race is. (Joke Wageveld) © Tekstbureau Westland

Hoera, Sinterklaas is weer in het (West)land!

Afgelopen zaterdag, u hebt het allemaal op televisie kunnen zien, maakte Sinterklaas weer zijn opwachting in Nederland. Direct nadat hij in Dordrecht was ingehaald trok de sint naar Westland waar hij in verschillende kernen feestelijk werd ingehaald, zoals bijvoorbeeld in Naaldwijk.

Pepernoten
‘Oef, gelukkig.’ Een kreet diep uit het hart van de vijfjarige Charlotte, afgelopen zaterdagmiddag op het Wilhelminaplein in Naaldwijk. Even zag het er naar uit dat de Sint vanwege problemen onderweg helemaal niet zou komen. Problemen over de pepernoten aan boord van de boot van Sinterklaas. Die waren weg. Ja en Sinterklaas zonder pepernoten is als eh… het Westland zonder kassen, dat kan gewoon niet. Gelukkig kon er met behulp van de brandweer Westland snel wat aan worden gedaan en werd vlug een nieuwe voorraad van dat lekkers besteld en geleverd op het dak van de brandweerkazerne.

Brandweerauto
Zo kon de Sint, zij het met enige vertraging, toch aan zijn rijtoer beginnen die, tot grote vreugde van Charlotte en honderden andere kinderen eindigde op het plein. Ook hierbij was de brandweer weer behulpzaam. De oude baas werd namelijk met een prachtige oude rode brandweerauto vervoerd. Al van ver hoorden de toeschouwers op het Wilhelminaplein de sirene die zijn komst aankondigde. De prachtige antieke auto stond nog niet stil of Sinterklaas stapte er al uit om een rondje langs de wachtende kinderen te maken die hem enthousiast toezongen.

Winkelrijk
Hierna betrad de Sint het podium voor de officiële ontvangst. Hij werd welkom geheten namens de Naaldwijkse winkeliersvereniging door Alex van Alphen en namens de gemeente Westland door wethouder Theo Duijvestein. Beiden hadden hartelijke woorden voor de Sint en een boodschap. Of hij toch vooral zijn sinterklaasinkopen in Naaldwijk Winkelrijk wilde doen. De Sint knikte goedkeurend. Gezien het ruime aanbod dat Naaldwijk de consument biedt een goede gedachte.

Handje geven
Na de officiële intocht konden de kinderen zich naar hartenlust uitleven bij de verschillende spelletjes die, met dank aan de scouting, konden worden gespeeld. De klimtoren was erg in trek, maar dat vond Charlotte maar niets. Nee, zij wist wel wat ze als eerste ging doen: proberen Sinterklaas een handje te geven en dan zwartepietenmutsenballengooien. ‘En ik gooi ze allemaal om, zeker weten.’ (Cent Wageveld) © Tekstbureau Westland

Reünie op komst bij OBS De Schakel, een blij weerzien met juf Joke van der Meij

‘Je bent een strenge juf, maar toch vind ik je zo lief...’

Maasdijk – Voor een paar generaties Maasdijkers is ze een bekende verschijning. Veel van hen hebben op OBS De Schakel in de afgelopen zesendertig jaar les van haar gehad. Aan de vooravond van de grote reünie die 5 november ter ere van het 150 jarig bestaan van openbaar onderwijs in de Maasdijk wordt gehouden spraken we met haar: juffrouw Joke van der Meij, sinds 1975 onverbrekelijk verbonden met datzelfde openbare onderwijs onder aan de dijk.

Kaart
‘Toen ik solliciteerde, het was 1975, ik zat vlak voor mijn examen op de pedagogische academie, moest ik eerst eens op de landkaart kijken waar Maasdijk eigenlijk lag,’ vertelt ze. We zitten in het gezellige lokaal van De Schakel, waar ze anno 2011 nog twee dagen per week les geeft aan de leerlingen van de gecombineerde groep 5 en 6. ‘Mensen kijken daar soms vreemd tegenaan, maar dat is heel gewoon voor een kleinere school als de onze, die gecombineerde groepen. Ooit zo rond 1985 hadden we zoveel aanwas dat er één keer een enkele klas is geweest. Zes jaar hebben we genoten van die, voor De Schakel begrippen, rariteit. Vanwege die dubbele klassen heb je als leerkracht denk ik een extra band met de leerlingen. Veel van hen heb je immers langer dan één schooljaar onder je hoede.’

01745
Dat juffrouw Joke niet uit het blote hoofd wist waar “De Daik” lag, geeft al aan dat ze oorspronkelijk geen Westlandse roots heeft. Ze knikt. ‘Klopt, ik kom oorspronkelijk uit Wassenaar.’ En met een glimlachje, haast verontschuldigend voegt ze er aan toe: ‘Uit het dorp hoor, niet uit een van de villawijken, ik ben van gewone komaf. Bij de naam Maasdijk denk je normaal gesproken aan een dorpje in Limburg. Maar omdat ik, voordat ik voor een loopbaan in het onderwijs koos, nog een tijdje bij het staatsbedrijf der PTT als 008-informatrice heb gewerkt, wist ik dat kerngetal 01745 ergens in de buurt van Hoek van Holland moest zijn. Op een zondag ben ik naar het, toen nog oude, dorp gereden en wat ik zag beviel me wel. De Oranjestraat, ahh prachtig. Het was doodstil op straat, niemand te bekennen, maar ik was meteen verkocht, daar wilde ik werken.

Proefles
In die tijd was je, als je in het openbaar onderwijs werkzaam was, ambtenaar. Mijn sollicitatiebrief was dan ook gericht aan B & W, aan burgemeester De Bruin van Naaldwijk en wethouder Kruithof. Die laatste kwam ook nog kijken hoe ik mijn proefles er van af bracht. Ik was wel nerveus om les te geven voor het oog van zo’n lange rijzige man als hij was. Maar het ging kennelijk goed, want ik werd, uit drie kandidaten, gekozen. Moest ik een school in Rijswijk afzeggen, daar was ik namelijk ook aangenomen. Ik ben begonnen als juffrouw van de eerste en de tweede klas, drie weken voor de zomervakantie. Ze hadden me hard nodig want de meester van die klas was onverwacht tijdens het schooljaar weggegaan en het was echt behelpen tot mijn komst.

Stal
De school had in die tijd zo ongeveer 90 leerlingen. We runden de school met z’n drieën, het hoofd, die zelf ook les gaf en twee onderwijzers. De eerste drie maanden van mijn carrière als schooljuf heb ik in Maasdijk zelf gewoond. Maar, met het openbaar vervoer vanuit mijn ouderlijk huis in Wassenaar naar de Maasdijk was eigenlijk geen doen. Dat was een reis om de wereld. Gelukkig kreeg ik hier een klein huisje aangeboden, een omgebouwde stal, maar wat was ik daar gelukkig mee. Geen warm water, geen geiser, geen douche, een ouwe kachel..Van mei tot september heb ik er samengewoond. Met mijn vriend, die nu al weer heel lang mijn echtgenoot is. Na die drie maanden konden we in Naaldwijk, waar ik nog steeds woon, een nieuwbouw maisonnette krijgen en ja, dat was toch wel iets comfortabeler. Dat samenwonen was in die tijd eigenlijk best wel iets bijzonders. Tegenwoordig is het doodnormaal, eerder regel dan uitzondering. Maar toen lag dat wel wat anders. Zeker in een behoudende gemeenschap als Maasdijk toen nog was.

Ketelpak
Als schooljuf had je in de jaren zeventig nog een soort voorbeeldfunctie. De mensen keken nog wat tegen je op. De dominee, de pastoor, de schoolmeester. Die hadden per slot “gestudeerd” dus die weten hoe het moet, was de gedachte daarachter. Heb overigens nooit ook maar één negatieve opmerking over dat “hokken” gehad hoor. Waren ze toch zeker toleranter dan ik altijd dacht. Dat opkijken naar “gestudeerden” is er tegenwoordig gelukkig niet meer zo bij. Ook Maasdijk is “wereldser” geworden. Er zijn mensen van buitenaf bijgekomen, met al hun invloeden, er is internet, noem maar op. Ouders zijn ook veel mondiger geworden. Dertig jaar terug had ik wel voor zeventig procent tuinderskinderen in de klas. Die trokken na schooltijd thuis meteen het ketelpak aan, zoals dat genoemd werd, om een handje uit te steken in de tuin of in de polder.

Schok
Als beginnend leerkracht had ik veel spulletjes meegenomen uit mijn studietijd. Het was dan ook een grote schok, toen ik in een weekend in 1976 te horen kreeg dat de school was afgebrand. We zijn toen in noodvoorzieningen verder gegaan met lesgeven. Gelukkig werd er snel gewerkt aan nieuwbouw en in januari 1978 namen we het huidige gebouw, dat sindsdien ook weer de nodige uitbreidingen heeft ondergaan, in gebruik. We waren op dat moment meteen de eerste openbare basisschool, waar lager onderwijs en kleuteronderwijs in waren samengevoegd. Een van de grotere veranderingen in het onderwijs. Het voor veel mensen bekende “klassen werden groepen” verhaal.

Duobaan
Tot de geboorte van mijn oudste kind, in 1985, heb ik full time gewerkt. Daarna wilde ik een duobaan. Brief gestuurd aan de burgemeester, kreeg ik antwoord dat ik daarvoor toestemming moest vragen aan het hoofd der school. Nou die vond zo iets veel te rommelig , dat kon niet. Moest ik dus weer een brief sturen aan B & W en officieel ontslag nemen. Uiteindelijk is ATV, arbeidstijd verkorting, mijn redding geweest. Kon ik voor drie halve dagen blijven. Was het hoofd der school uiteindelijk zelf ook mee gered, want als ik zijn klas overnam had hij eindelijk eens tijd voor het doen van zijn administratie. Binnen een paar jaar groeide dat weer uit tot een halve baan.

Streng
Wat voor type juf is Joke van der Meij eigenlijk? Ze heeft er amper bedenktijd voor nodig. ‘Ik ben een kordaat type. Hou wel van een grapje op zijn tijd maar ben ook een strenge juf. Toevallig hebben we afgelopen week “De dag van de leerkracht” gehad. De ouderraad had verzonnen dat er een soort brievenbus werd neergezet in de klas waar de kinderen dan briefjes in konden doen met wensjes voor de juf. Zat een hele stapel in en één kind had geschreven ‘je bent een strenge juf, maar wel lief’. Dat vind ik zo leuk. Waar dat strenge uit bestaat? Nou eigenlijk uit nee is nee en ja is ja. Als wij afspreken dat iets niet gebeurt dan gebeurt dat ook niet.
Ik geef dit leerjaar les aan de combiklas 5/6, kinderen zo van rond de tien jaar. Op die leeftijd zijn ze, vind ik, verantwoordelijk voor hun eigen werk. Ze moeten hun taken maken en regelen dat het afkomt. Als ik die afspraak met ze heb gemaakt hou ik ze er ook aan. Dan tik ik ze op hun vestje. Stiekem gedrag hou ik al helemaal niet van en daar confronteer ik ze dan mee. Ik zie alles en ik hoor alles, tsja en dan vinden ze je dus streng. Als het nodig is, zit ik er toch echt bovenop.’

Hart
‘Ik vind Maasdijk een mooi dorp. De nieuwbouw is goed ingepast. Zo af en toe hebben we wel eens een speurtocht en dan geniet ik elke keer weer van de omgeving. De Maasdijkers zelf zijn in de afgelopen dertig jaar eigenlijk niet echt veranderd. Ze zijn en blijven het type ruwe bolster blanke pit. Daar kan en kon ik altijd goed mee overweg. Ze zijn ook tamelijk honkvast. Daarom heb ik denk ik wel een stuk of twintig kinderen van oud leerlingen in de klas, leuk toch?
Toen ik in het onderwijs begon dacht ik vijf jaar op deze school te blijven en dan weer eens verder te kijken. Het zijn er inmiddels zesendertig en ik denk, nee, weet eigenlijk wel zeker, dat ik over een aantal jaren op deze school de eindstreep haal. Het is er dus nooit van gekomen. Ik heb in die tijd Maasdijk en de Maasdijkers, zonder spijt, in mijn hart gesloten.’ (Cent Wageveld)

Stukje geschiedenis
150 jaar geleden werd er in de kern Maasdijk voor het eerst openbaar onderwijs gegeven. Een mijlpaal waar dit jaar met een feestweek voor de kinderen en een reünie aandacht aan is en wordt besteed. Het eerste openbare schoolgebouw stond vlakbij het huidige gebouw Concordia, net buiten de kern onder aan de dijk richting Oranjesluis. In 1958 verkaste men naar de huidige plek, de Kerkhoflaan. De officiële naam van de school was toen o.l.s Drie, (o.l.s. Eén stond in Naaldwijk, o.l.s Twee in Honselersdijk). Een naam die men in Maasdijk, vanwege het gevoel achter te zijn gesteld op de twee andere dorpskernen, liever niet gebruikte. De school stond dan ook beter bekend als “De Goudhaan”. In 1976 legde een felle brand het gebouw volledig in de as. Maar met gezwinde spoed werd er een nieuw schoolgebouw uit de grond gestampt dat in januari 1978 officieel in gebruik werd genomen als “De Schakel”.

Feestelijke reünie
Voor oud-leerlingen en medewerkers van zowel de o.l.s Goudhaan als De Schakel wordt er zaterdag 5 november een grote reünie georganiseerd. Deze vindt plaats in het schoolgebouw zelf en in een tijdelijke feesttent ernaast. Het reünie-/feestcomité laat weten dat het aantal reünisten inmiddels de driehonderd aanmeldingen nadert, maar er kunnen er altijd nog meer bij. Een uitgelezen kans voor velen op een blij weerzien met juf Joke van der Meij en om haar de hand nog eens te kunnen drukken. Meer informatie en aanmelden kan via de website www.obsschakelreunie.nl
© 2011 Tekstbureau Westland

Bosbeheerder Van Dreumel blij verrast door scholieren

Piet van Dreumel: ‘Ik ben de rijkste man van de wereld!’

Naaldwijk – Piet van Dreumel, beheerder van het Prinsenbos, ging dinsdag 20 september nietsvermoedend naar zijn werk. Tot zijn verrassing stond daar een enorme opblaaspop opgesteld, die op een feestelijke manier zijn 60e verjaardag luister bijzette. Even later kwamen er gezellig een paar collega’s in het gezelschap van Piets vrouw koffie drinken met een lekkere vlaai erbij. ‘Op dat moment kreeg ik toch een beetje het vermoeden dat er meer ging gebeuren die ochtend,’ vertelt Piet even later. En daar kreeg hij helemaal gelijk in.

Lieve cadeaus
In zijn ontvangstruimte verschenen namelijk plotseling leerlingen van de Westlandse lagere scholen. Piet werd op een strategisch plekje neergezet en werd volslagen verrast door de felicitaties en leuke, lieve cadeaus die de leerlingen hem kwamen brengen. Mooie schilderijen, collages, een klavertje vier en zelfs een boek. ‘Ik ben de rijkste man van de wereld,’ verzuchtte Piet, genietend van al het jonge grut om hem heen. ‘Moet je nou eens zien, al die kinderen om me heen, dat is toch heerlijk!’ Even later bestudeert hij aandachtig een boekje dat hij cadeau kreeg van de J.F. Kennedyschool. Leerlingen poseerden voor de foto’s waarop ze Piets lessen uitbeelden, die o.a. bestaan uit het herkennen van vogelgeluiden in combinatie met gebaren. ‘Dan onthouden ze dat veel beter,’ legt Piet uit. ‘En dan kunnen zij dat weer aan hun ouders vertellen.’

Pensioen
Alle leerlingen zijn Piet even lief. Maar een klein speciaal plekje in zijn hart hebben toch wel de leerlingen van de Herman Broereschool. Als geen ander weet hij immers wat het betekent als je in deze maatschappij als ‘anders’ wordt gezien. Piet heeft zelf goed leren omgaan met zijn ‘anders zijn’, wat werd veroorzaakt door een groeistoornis. Glunderend verwelkomt de jarige de leerlingen. Camera’s van fotografen flitsen. ‘Neem allemaal wat te drinken en een lekker stukje vlaai,’ wijst hij naar de feestelijke tafel waar Piets vrouw en collega’s de leerlingen bedienen. Hij geniet van het feest, maar teveel belangstelling wil hij liever niet. Als we hem vragen of hij al naar zijn pensioen uitkijkt, fronst hij zijn wenkbrauwen: ‘Nee hoor, ik ga nog iedere dag fluitend naar mijn werk. En zodra ik met pensioen ga, kom ik hier weer werken als vrijwilliger!’

Duurzame ontwikkeling
Jaarlijks leiden Van Dreumel en zijn vrijwilligers meer dan 10.000 basisscholieren rond bij het Prinsenbos. Voor de jongere scholieren zijn er de beroemde kabouterwandelingen en de oudere leerlingen volgen bijenlessen of doen waterproefjes en zoeken waterdiertjes. Verder zijn er bij het Prinsenbos regelmatig verschillende activiteiten, zoals speurtochten, vogels kijken en honing slingeren.
Het Prinsenbos is één van de vier uitvalsbases voor het Programma Westlandse Natuur- en MilieuEducatie (WNME), waarin de gemeente Westland, scholen, het bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties samenwerken om kinderen de kans te geven op jonge leeftijd kennis op te doen over natuur, milieu en leefomgeving. Hoofddoel is betrokkenheid bij deze onderwerpen te vergroten, in de maatschappelijke context van het streven naar duurzame ontwikkeling. Piet van Dreumel begon ruim 25 jaar geleden zijn carrière als beheerder van het Prinsenbos. Onder zijn bezielende leiding groeide het waterbergingsgebied uit tot een natuur- en recreatiegebied met een speelstrand, moerastuin, bloemenweide, vlindertuin, muurtuin, amfibieënpoel en waterpoeltjes. Ook zijn er takkenwallen en dood hout te vinden. Hierdoor is een rijke diversiteit aan planten, insecten en dieren ontstaan. (Joke Wageveld)