Op bezoek bij… 'Werodass': Westlandse rolstoeldansgroep Samen Sterk

’s-Gravenzande - Voor de rubriek ‘Op bezoek bij…’ nam Mieke Borst van de Westlandse Rolstoeldansgroep Samens Sterk contact met ons op. Mieke is al 25 jaar lid van “Werodass” als vrijwilliger, die ‘achter’ de rolstoel meedanst. Zij geeft normaal gesproken geen les, alleen als de instructeur verhinderd is, dan vervangt zij haar. En dat doet zij sinds tweeënhalf jaar. De leden van Werodass komen wekelijks bijeen in De Brug aan de Kon.Julianaweg 69 in ’s-Gravenzande (achter ingang aan de v.d. Kest Wittensstraat). Mieke: ‘We dansen elke dinsdagmorgen van 10.00 - 11.30 uur. Er is een zomerstop in juli en augustus. Momenteel zijn er 10 rolstoelers lid van de groep. De rolstoelers en ook de vrijwlligers komen overal vandaan. We hebben zelfs een echtpaar uit Brunssum in Limburg. Zij waren al lid voordat ze verhuisd zijn. Verder komen de rolstoelers uit Leidschendam, Naaldwijk, Poeldijk, Wateringen en ’s-Gravenzande.’ We vroegen aan Mieke hoe het rolstoeldansen precies in z’n werk gaat. ‘Er wordt gedanst met twee rolstoelen naast elkaar met achter elke rolstoel een vrijwilliger,’ antwoordt Mieke. ‘Ook wordt er individueel gedanst, dus 1 rolstoel met 1 vrijwilliger. De dansers genieten van de muziek, sommigen bewegen mee met hun armen en er wordt ook meegezongen.’ Op welke muziek wordt er gedanst? Mieke: ‘Er wordt gedanst op verschillende soorten muziek. Daarop dansen we bijvoorbeeld de Engelse wals, de Rumba, maar we dansen ook wel op volksdansmuziek.’ Worden er ook wel eens gezellige rolstoeldansavondjes georganiseerd? ‘Nee,’ antwoordt Mieke. ‘ 's avonds zijn de mensen vaak te moe. We hebben wel op 18 februari jl. ons 25-jarig bestaan gevierd. Van 15.00 uur tot ongeveer 17.30 uur. Dat is lang genoeg voor de meesten. Wat we wel extra organiseren is een Nieuwjaarslunch. Ook hebben we een gezellig uitje aan het eind van het seizoen.’ Werodass heeft een trouwe groep leden, maar er kunnen er nog meer bij. Ook nieuwe vrijwilligers zijn van harte welkom. Verschillende leden zijn al 25 jaar lid. Ook sommige vrijwilligers dansen al zo lang. Het is een gezellige groep waar men zich snel thuisvoelt, aldus Mieke. De contributie bedraagt 10 euro per maand. Men zal er rekening mee moeten houden dat daar voor sommigen nog de kosten voor het vervoer bijkomen. Het lidmaatschap is niet aan een leeftijd verbonden. Er zijn nu leden tussen de 35 en 82 jaar. Wilt u meedoen of heeft u meer informatie nodig? Neem dan contact op met Mieke Borst, tel. 0174-415793. (Joke Wageveld) © 2012 Tekstbureau Westland

Op bezoek bij… Anneke Starrenburg

Ze startte pas op haar 37e jaar met hardlopen. Sloot zich spontaan aan bij een 10 kilometergroep en werd later soepeltjes derde op de 5 kilometer bij de toenmalige Jan Knijnenburgloop in Maasdijk. ‘Ik dacht dat dat normaal was, maar dat was helemaal niet zo!’ proest ze lachend uit. Aan het woord is Anneke Starrenburg, nu 53 jaar, woonachtig in Honselersdijk. ‘Fulltime vrijwilliger,’ antwoordt ze als er naar haar beroep wordt gevraagd. Een leuke, vlotte vrouw met een bijzonder verhaal.

Lopen in balletpakje
Het is allemaal begonnen toen ze jaren geleden door Gerard Jansen, voorzitter van het Lopersproject, werd gevraagd zich als fysio therapeute bij het project in Poeldijk aan te sluiten. ‘Ik dacht meteen ‘O, wat leuk!”! Ik wilde meelopen en kocht schoenen. Dat waren Nikes van 25 gulden,’ lacht ze weer. ‘Ik stapte zó de 10 kilometergroep in bij Peter Aalbrecht. Ik was altijd al erg sportief. Als kind sportte ik soms wel 30 uur per week. Omdat ik een aantal knieoperaties had gehad, raadde de chirurg me het hardlopen af, maar ik dacht dat hardlopen wel een goeie training voor mijn knie zou zijn. Daar moest ik helaas op terugkomen, want ik kreeg toch weer last. Daarom ging ik toch maar een kortere afstand lopen. Als ik terugdenk aan die keer dat ik 3e werd op de 5 km bij de Jan Knijnenburgloop… ik droeg geloof ik een soort balletpakje met een korte broek er overheen, hahaha! Er was helemaal nog geen hardloopkleding zoals we die nu kennen.’

Marathon
Anneke had geweldig veel plezier in het hardlopen. Na die beruchte winst in Maasdijk werd ze gevraagd lid te worden van Olympus ’70. Daarnaast trainde ze ook bij de Santini Runners. Met haar knie ging het inmiddels beter. ‘Ik ging met rasse schreden vooruit en op mijn 42e won ik voor het eerst het Zuiderstercircuit. Dat was een serie hardloopwedstrijden van 10 km en de halve marathon. Ik dacht toen dat ik nu ook maar eens een marathon moest gaan lopen. Met een groep gingen we gezellig trainen. Bij de eerste marathon die ik liep in Rotterdam was ik de 100e dame die de finish passeerde.’
Anneke liep ook marathons in Rome, Berlijn en New York. Allemaal één keer. Op de vraag welke marathon ze nu het leukste vindt, volgen steeds nieuwe antwoorden, waarna ze concludeert: ‘Ik kan niet kiezen. Ze zijn allemaal leuk!’

Winnen hoeft niet
Om PR’s en tijden geeft ze niet. ‘Ik doe er ongeveer 3.30 tot 3.45 over, maar mijn doel is: uitlopen en heel blijven. In Berlijn ben ik mijn chip verloren, maar daar geef ik helemaal niks om. Het lopen van een marathon is gewoon een feest. Wat ik nu zo leuk vind aan hardlopen? Ik vind het geven van trainingen erg leuk. En als ik voor mezelf hardloop, dan raakt mijn hoofd lekker leeg. De beste ideeën ontstaan tijdens het hardlopen. Ik kan dan alles goed op een rijtje zetten.’ Peinzend kijkt ze even voor zich uit. Dan zegt ze plotseling lachend: ‘Ik ben van boerenafkomst en moet iedere dag even gelucht worden! Ik ben iemand die lekker bezig wil zijn; ik heb een “looplijf” en wil iedere dag lekker naar buiten. Winnen hoeft niet, maar ik doe wel mijn best hoor! Ga wel achter iemand aan als ik ingehaald word.’

Meeuwen Makrelen Loop
Een paar weken geleden werd Anneke nog derde in de Puinduinen. Ze houdt van crossen en heeft een hekel aan lange, rechte stukken lopen. Met plezier vertelt ze over de “Meeuwen Makrelen Loop. Een kleinschalige loop die jaarlijks op het Zuiderstrand van Scheveningen wordt gehouden. Daar werd ze de laatste keer tweede. Iedereen krijgt na afloop een makreel mee naar huis. ‘Dat is zó enorm gezellig!’ vertelt ze met glinsterende ogen.

Pech
Toch gaat bij Anneke niet altijd alles voor de wind. Enkele jaren geleden had ze de pech te vallen tijdens de wintersport. Die val had ernstige gevolgen. ‘Ik viel nog niet eens terwijl ik aan het sporten was,’ legt Anneke uit, ‘ik gleed gewoon uit en scheurde daarbij alle pezen van mijn duim.’ Operaties aan haar beschadigde duim en schouder volgden. Spierdystrofie maakt haar het leven niet gemakkelijk. ‘Ik heb mijn goeie en mijn slechte dagen. Er zijn dagen dat ik veel pijn heb en slecht slaap. Er is geen stabiel beeld. Mijn werk als fysio therapeute kan ik niet meer uitoefenen. En ach, ik heb 30 jaar gebuffeld,’ vergoelijkt ze. ‘Ik doe er alles aan om de pijn te verminderen en heb mijn draai wel weer gevonden. Ik doe veel voor Olympus, maar als ’t niet gaat, dan gaat ’t niet. Daar ben ik heel realistisch in. Ik heb zo nu en dan een off-day, maar het heeft geen zin om bij de pakken neer te zitten. ’t Is een kwestie van pech, maar ik ben niet zielig!’ zegt ze met klem. ‘In mijn praktijk heb ik vroeger veel kankerpatiënten behandeld. Dat is echt erg, als je die ziekte hebt. Ik ontmoet altijd weer positieve mensen. Ik heb gewoon geen zin om stil te zitten. Ga een training geven en dan zie ik wel weer…’

Sportieve familie
Ook nu geeft ze een positieve draai aan het gesprek. Op de vraag of ze uit het Westland komt, volgt een warme spraakwaterval. ‘Nee, ik ben geboren in Friesland. Zoals ik al zei, stam ik uit een boerengeslacht, maar mijn vader was geen boer. We woonden in Koudum, aan ’t IJsselmeer. Ik heb 6 broers en 2 zussen en ik kan wel zeggen dat ik een sportieve familie heb. Mijn vader heeft bijvoorbeeld tot zijn 67e gevolleybald. Hij vond het belangrijk dat we allemaal gingen sporten. En dat doen we allemaal nog steeds. Ik heb een leuke jeugd gehad, ik was altijd buiten en we deden veel met elkaar. Nu nog steeds. Lange tijd gingen we ieder jaar met z’n allen naar de Ardennen om te mountainbiken. Nu doen we dat niet meer, maar we gaan soms nog wel wandelen of toertochtjes maken. Mijn vader was jurylid bij de Atletiekunie. Ik heb een keer in Groningen gelopen, terwijl mijn vader jurylid was. Hij stond te springen toen ik finishte, dat vond ik zó leuk!’
Na haar trouwen ging ze met haar man, beter bekend als tandarts Starrenburg, in Honselersdijk wonen. Ze kregen twee zonen en een dochter. De kinderen hebben de leeftijd bereikt waarop ze zelfstandig worden. ‘Ik kijk uit naar een leuke toekomst en ik kan nu al terugkijken op een leuk leven. Ik heb niet alleen voor mezelf geleefd,’ besluit ze kordaat het gesprek. Een uurtje later rent ze alweer met een vriendenclubje door het Westland. (Joke Wageveld) © 2012 Tekstbureau Westland

Oproep aan alleenstaanden in Zuid-Holland

Eén van mijn zakenrelaties zoekt alleenstaanden in Zuid-Holland die willen meewerken aan een marktonderzoek voor een relatiebemiddelingsbureau met een nieuw persoonlijk concept.
De vragen zijn vooral gericht op de behoeften van mensen die een serieuze relatie zoeken. Het doel is om alleenstaanden nog beter te begeleiden naar een langdurige relatie. Vraag de enquête aan bij mohini@molius.nl

Op bezoek bij… Breijeblij Café

Breien en haken is weer helemaal hip! Steeds meer vrouwen en zelfs mannen wagen zich aan de leukste werkstukken. Helga van der Schoor speelt daar op leuke wijze op in; zij opende onlangs het Breijeblij Café bij haar aan huis. Onder het genot van een lekker kopje koffie, thee en een stuk cake breiden en haakten creatievelingen dat het een lieve lust was. Onlangs haalde Helga met een groep breigenoten nog het nieuws met een gebreide kerstboom die volop te bewonderen was in de Oude Kerk en De Naald. Ze besloot hier een vervolg aan te geven en opende het Breijeblij Café. En met succes, kunnen we nu al zeggen. Gezellig werden er ideeën uitgewisseld en tips gegeven over de leukste wolwinkels, technieken en werkstukken. Die laatste werden veelvuldig meegenomen en bewonderd. Sokken, truitjes, hoedjes, handschoenen, Valentijnhartjes noem maar op, het is allemaal met de hand te maken. Een traditie die in ere wordt gehouden en die weer helemaal terug is. Dat is goed te zien aan de huidige kleding- en interieurmode.

‘Deze is van plastic tasjes gemaakt,’ vertelt Helga, die enthousiast een beugeltas toont. Avonden lang heeft ze plastic boodschappentasjes aan smalle repen geknipt om daar weer een stevige beugeltas van te breien. Het effect is erg mooi. Op tafel liggen allerlei boekjes met voorbeelden die gretig bekeken worden door de bezoekers van het Breijeblij Café. Het breien en haken van speelgoed en decoraties is momenteel erg in trek. Helga werkt zelf aan een tafereeltje voor Pasen. Schapen en een herder staan op een dienblad te prijken, een speelgoedknuffeltje ligt er naast, een poedel in wording krijgt steeds meer vorm. ‘De materialen hoeven niet duur te zijn,’ wisselen de dames onderling uit. De ene keer wordt er voor duurder materiaal gekozen en de andere keer is een wolletje van Zeeman of de Wibra ook ontzettend geschikt. ‘Daar zie je steeds vaker mooie meerkleurige wol, of pluizige varianten waar leuke effecten mee zijn te bereiken,’ beamen de dames. Tussen de gesprekjes door geeft Helga aanwijzingen aan diegenen die daar behoefte aan hebben. Uw redactielid dat gewoonlijk met twee linkerhanden is behept, heeft zich gewaagd aan het breien van een schaap en worstelt even met wat minderingen. Jaren geleden waagde zij zich aan het breien van een speelgoedkonijn voor haar dochter, dat nu nog steeds als een kruising tussen een schildpad en een konijn (schildkonijn) door het leven gaat… Echter deze keer geen nood, Helga legt het duidelijk uit en aan het eind van de avond is het schaapje al bijna klaar.

Heb je ook zin om eenmaal per maand een middagje of avondje mee te haken of breien? Het eerstvolgende Breijeblij Café is maandagmiddag 6 februari van 14.00 tot 16.00 uur. Wie ’s avonds wil meedoen kan woensdag 22 februari terecht van 19.30 tot 21.30 uur. Voor de koffie en thee wordt een kleine bijdrage gevraagd. Adres: Lange Broekweg 4 te Naaldwijk, in de serre grenzend aan de woning. Neem zelf je materialen, breipennen en/of haaknaalden mee.(Joke Wageveld) © 2012 Tekstbureau Westland

Op bezoek bij… ladies a-capella choir “Flower Sound”

Suzan van der Spek: ‘Ik vind het een onwijs gezellig koor!’

Op uitnodiging van Suzan van der Spek bezocht de redactie ladies a-capella choir “Flower Sound” tijdens hun vaste repetitieavond in Kwintsheul. Zij verzorgt de PR van het koor en ontving ons een uur voordat de wekelijkse repetitie zou beginnen in het Scoutinggebouw. Een ander koorlid is druk bezig met koffie en thee zetten. Suzan: ‘Het koor is ooit opgericht door enthousiaste dames die het barbershop repertoire wilden zingen. (Red.: het wordt in het algemeen aangenomen dat deze zangstijl stamt uit de Afro-Amerikaanse cultuur rond 1900, waar kapperszaken (barbershops) belangrijke ontmoetingsplaatsen waren en nog steeds zijn, en waar de mannelijke klanten, wachtend op een knip- en scheerbeurt de tijd doodden door samen te zingen. Bron: Wikipedia). In de loop der tijd is daar bij Flower Sound verandering in gekomen, omdat barbershop op den duur een beetje eentonig werd. We zingen er nu ook 3- en 4-stemmig Nederlands- en Engelstalige liedjes bij en soms krijgen we begeleiding op de piano. We vernieuwen regelmatig het repertoire. Je moet dan denken aan nummers van Queen, Billy Joel of John Lennon. Ook hebben we een kerstrepertoire. Dat hebben we in de decembermaand bijvoorbeeld tijdens de Lichtjesavond in Delft gezongen.’
Suzan begon zelf ooit met zingen in een jeugdkerkkoor. Op haar 16e stopte ze hiermee en zocht ze iets anders. Heel lang zong ze niet meer in een koor. Via een advertentie ontdekte ze in 2000 Flower Sound. ‘Ik heb het erop gewaagd, belde en ben gegaan. Ik vond het meteen een onwijs gezellig koor! Er zitten heel verschillende vrouwen op; onderscheid maken we niet en jaloezie kennen we niet. We hebben nu ongeveer 25 leden. Of er nog meer bij kunnen? Ja hoor, er kunnen er nog een paar bij. We willen graag jonge aanwas. Na je 60e levensjaar gaat de stem er meestal op achteruit. Wie tussen de 45 en 55 jaar is, kan zich nog aanmelden. Er wordt eerst een stemtest gedaan, voordat iemand wordt toegelaten. Koorleden hoeven niet perse muziek te kunnen lezen, want je kunt ook vanaf een CD of muziekbestand oefenen. Ze moeten natuurlijk wel zuiver kunnen zingen.’

Gezellige sfeer
Flower Sound staat onder begeleiding van dirigent Freek Elbers. Freek geeft in het dagelijks leven les op een VMBO en is op muzikaal gebied een autodidact. Met groot enthousiasme dirigeert hij het koor. Feilloos geeft hij aan wat er nog kan verbeteren; een vakman. Het koor straalt een leuke, gezellige sfeer uit. Verschillende commissies buigen zich over de diverse taken, zoals muziekkeuze, kleding, PR, presentatie en wie er voor koffie en thee zorgt. Bij toerbeurt wordt dit een half uur voor aanvang van de repetities klaargezet, zodat er ook even tijd is om elkaar te spreken. Van 20.00 tot 22.00 uur repeteert het koor, onderbroken door een pauze om 21.00 uur. Tenslotte moeten de stemmen tussentijds even ‘gesmeerd’ worden.

Subsidie, optreden en toekomstplannen
‘Door het gewijzigde beleid van de gemeente Westland komen we nu in aanmerking voor een kleine subsidie,’ vertelt Suzan. ‘Daar zijn we enorm blij mee, want dat maakt onze mogelijkheden net even groter. Via Vitis Welzijn verzorgen we twee optredens per jaar waar een vergoeding tegenover staat. Ons eerstvolgende optreden is zondag 5 februari in Ouderenpaviljoen Maesemude aan de Choorstraat in Monster. Het koffieconcert begint om 12.30 uur en de toegang is gratis. Voor koffie en thee betaalt men 1 euro. Iedereen is welkom.’
Er liggen plannen om een optreden samen met het Wateringse Mannenkoor te realiseren, vanwege het 75-jarig jubileum van het mannenkoor. ‘Wij vinden het leuk om als tegenhanger van het Wateringse Mannenkoor met hen op te kunnen treden,’ aldus Suzan. ‘Maar ik moet nu gaan, want de repetitie begint zo dadelijk.’ Samen gaan we naar de repetitiezaal waar alvast een tribune is opgebouwd voor de foto. Even later klinkt verrassend mooi en zuiver 4-stemmig gezang in het Scoutinggebouw van Kwintsheul. Flower Sound is een koor met kwaliteit waar u beslist een keer naar moet luisteren!

Informatie
Voor meer informatie of boekingen kunt u een kijkje nemen op www.flowersound.net, of mailen naar info@flowersound.net. Op de website kunt u tevens een aantal fragmenten uit het repertoire van Flower Sound beluisteren. (Joke Wageveld)© Tekstbureau Westland

Niels Wubben wint brons op NK veldrijden

Naaldwijk - Zijn eerste deelname aan het Nederlands Kampioenschap veldrijden heeft Naaldwijker Niels Wubben een bronzen medaille opgeleverd. Een geweldige prestatie van de nog jonge Westlander die in 2011 het mountainbiken omwisselde voor het veldrijden.

Lars Boom
De voortekenen in het Brabantse Huijbergen waar de NK dit jaar werden gehouden waren al veelbelovend. Op grond van zijn recente prestaties mocht Wubben starten vanaf de eerste startrij naast Rabobank- Giant –Offroad ploeggenoot en gedoodverfd winnaar Lars Boom. Samen met Boom wist Wubben al snel een gat te slaan met de rest van het veld. In de derde ronde over het mooie, gevarieerde parcours rond de Nootjesberg waarin hoogteverschil, harde stukken en zanderige bodem, gaf Lars Boom nog wat gas. Die demarrage was Niels Wubben even te machtig. In het vervolg van nog zes ronden bleef de ongenaakbare Boom weg en werd (ondanks een val in de voorlaatste ronde) met overmacht voor de zesde achtereenvolgende keer Nederlands kampioen.

Dolblij
Thijs van Amerongen wist als enige in het veld Niels Wubben nog te achterhalen en te passeren waarmee hij beslag legde op het zilver. Hierdoor moest Niels Wubben zich tevreden stellen met het brons. Daar was hij overigens dolblij mee. Het kamp Wubben had niet op een podiumplek gerekend maar de veldrijder zelf had er vooraf wel degelijk zijn zinnen op gezet. ‘Jazeker’, aldus de dolgelukkige bronzen medaillewinnaar, ‘stiekem had ik mijn zinnen gezet op een podiumplek en ik ben dan ook enorm blij dat het is gelukt.’ Wel was hij helemaal versleten na afloop. Kon geen “pap” meer zeggen, maar rond de ceremonie protocollaire was hij al weer het heertje en breed lachend nam hij zijn medaille in ontvangst.

Trots
De komende weken staan er nog meer belangrijke wedstrijden op het programma voor de ambitieuze veldrijder. Zo rijdt hij komend weekend een wereldbeker wedstrijd in Frankrijk, waarna nog een wedstrijd volgt in Hoogerheide. Het laatste weekend van de maand januari zijn alle ogen gericht op het Belgische Kockzijde waar dit jaar de wereldkampioenschappen worden gereden. Met deelname van Niels Wubben, een Westlander waar we trots op mogen zijn en waar we, als de voortekenen ons niet bedriegen, nog veel van zullen gaan horen. (Cent Wageveld) © Tekstbureau Westland

Nu ook vertalingen bij Tekstbureau Westland

Westland - Sinds enige tijd is het ook mogelijk uw teksten te laten vertalen in het Engels, Duits, Frans of Spaans bij Tekstbureau Westland. ‘Naast de toenemende vraag naar betaalbare Nederlandstalige commerciële teksten voor advertorials, brochures, interviews, nieuwsbrieven en dergelijke, neemt ook de vraag naar anderstalige teksten de laatste tijd toe,’ vertelt Joke Wageveld van Tekstbureau Westland. We zien dat veel ondernemers hun activiteiten over de grenzen van Nederland kenbaar willen maken. Ze laten hun website aanpassen in een meertalige site en zijn gericht op zoek naar uitbreiding van hun handelsgebied. Een goede zaak om dat professioneel aan te pakken en niet zelf met een gebrekkige vertaling te komen!’

Familiebedrijf
Tekstbureau Westland is een klein familiebedrijf gevestigd in Naaldwijk. Sinds de inschrijving bij de Kamer van Koophandel in 2008 nemen de opdrachten gestadig toe. Men schrijft teksten voor ondernemers en particulieren. U heeft vast al eens iets van hun hand gelezen in één van de wekelijks in Westland verschijnende huis aan huis bladen. ‘Vanaf het moment dat ik leerde schrijven ben ik al bezig met het produceren van publicaties en het registreren van gedenkwaardige momenten,’ glimlacht Joke. ‘Datzelfde geldt ook voor mijn man Cent. Mijn dochter Tessa verzorgt de Engelse vertalingen. Daarmee houdt ook zij zich bezig met datgene wat ze altijd al het liefst heeft willen doen: vertalen. Ze heeft in Leiden “Engels” en “Vertaler Engels” gestudeerd. Dat laatste onderdeel rondt ze binnenkort af. Voor de overige talen werkt Tekstbureau Westland met een groep gecertificeerde freelance vertalers.

Positieve reacties
‘Wij werken allen vanuit huis. Dat drukt de kosten die we moeten doorberekenen. Geen onbelangrijk aspect in deze tijd waarin ondernemers op hun financiën moeten letten,’ legt Cent uit. Hij houdt zich graag bezig met interviews van particulieren, waarbij zij uitgebreid in de spotlights komen te staan. ‘Het is iedere keer weer leuk om de verschillende motieven te beschrijven van datgene wat mensen bezighoudt. Door dit werk ontmoet ik veel aardige mensen met boeiende verhalen. We krijgen altijd positieve reacties en dat zorgt ervoor dat we dit werk met veel plezier doen. Het is ontzettend leuk, als een geïnterviewde terugkoppelt dat het beoogde effect van een interview resultaten oplevert.’

Twitter-, Facebook- en vertaalabonnement
Joke beaamt dit. Zij houdt zich meer bezig met de zakelijke teksten. ‘De commerciële teksten die we schrijven, stemmen we af met onze cliënten. Het is belangrijk dat ze achter de publicatie staan. Wij proberen er iedere keer weer een mooi geheel van te maken. Hun boodschap moet gewoon kloppen. Veel ondernemers hebben hun talent niet bij het onderwerp “taal” liggen. Ze willen bijvoorbeeld graag meedoen op Twitter en Facebook, maar zijn bang een flater te slaan, omdat ze niet goed thuis zijn in de spelling van de Nederlandse taal. Steeds vaker krijgen we de vraag om voor hen teksten op Twitter of Facebook te schrijven. Dat kan -net als met het vertalen en schrijven van bijvoorbeeld nieuwsbrieven- op basis van een abonnement. Ze zijn superblij als wij hen helpen. Hierdoor houden ze zelf tijd over om zich gericht bezig te houden met datgene waar ze wél goed in zijn. Het is voor ons geweldig leuk om zo bij te kunnen dragen tot een mooi eindproduct.’

Informatie
Tekstbureau Westland schrijft, vertaalt en corrigeert teksten. Zie voor meer informatie: www.tekstbureauwestland.nl of neem contact op met Joke Wageveld, tel. 06-24 87 69 35, info@tekstbureauwestland.nl.